Baqirib yuborishning sababini ko‘ring
Ota-ona baqirib yuborishi ko‘pincha bolaning bitta harakatidan ko‘ra, yig‘ilib qolgan charchoq, stress, tartibsizlik yoki yoshiga mos bo‘lmagan kutishlar bilan bog‘liq bo‘ladi. Buni tan olish o‘zini ayblash uchun emas, vaziyatni o‘zgartirish uchun boshlang‘ich nuqtadir.
Sizga bolalikda qanday gapirilgani ham reaksiyangizga ta’sir qilishi mumkin. Biroq oiladagi eski usulni davom ettirish majburiy emas; uni payqab, boshqa javobni mashq qilish mumkin.
Qizishgan paytda qisqa pauza qiling
Pauza bolani e’tiborsiz qoldirish degani emas. Avval xavfsizlikni ta’minlang, keyin o‘zingizni boshqarishga vaqt ajrating; bu keskinlikni kuchaytirib yubormaslikka yordam beradi.
- Oyoqlaringiz yerga tegib turganini sezib, bir necha marta sekin nafas oling
- Imkon bo‘lsa, bolani xavfsiz joyda qoldirib, bir daqiqaga chetga chiqing
- Ichingizdagi holatni oddiy so‘z bilan ayting: «Hozir jahlim chiqyapti, tinchlanib olay»
- Ovoz balandlashayotganini sezsangiz, ataylab sekinroq va qisqaroq gapiring
Bola bilan keyinroq gaplashing
Tinchigach, uzun nasihat o‘rniga qisqa va aniq jumla yetarli: «Men baland gapirdim, bu seni qo‘rqitgan bo‘lishi mumkin. Keyingi safar avval to‘xtab, sekinroq gapirishga harakat qilaman». Kechirim so‘rash kattalikni kamaytirmaydi, bolaga xatodan keyin munosabatni tiklashni ko‘rsatadi.
Chegarani saqlash mumkin: bolaning xatti-harakati xavfli yoki kelishilgan qoidaga zid bo‘lsa, qoidani sokin ohangda takrorlang va keyingi qadamni ayting.
Takrorlanadigan vaziyatlarni yozib boring
- Baqirishdan oldin nima bo‘lganini qayd etish
- Qaysi payt, joy yoki ehtiyoj sizni ko‘proq charchatishini kuzatish
- Uyqu, ovqatlanish va dam olishga imkon bor-yo‘qligini tekshirish
- Bola bilan bog‘liq kutilmalarni uning yoshiga moslab ko‘rish
- Yaqin inson bilan navbatlashish yoki mutaxassisdan yordam so‘rash
